علائم سفلیس چه چیزهایی هستند؟

بیماری سفلیس سه مرحله متفاوت دارد. اگر شما هر یک از علائم زیر را مشاهده کردید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید:

در مرحله اول بیماری سفلیس که معمولا در حدود سه هفته بعد از قرار گرفتن در معرض آلودگی به بیماری شروع می شود، زخم هایی بدون درد در اندام های تناسلی، دهان و یا مقعد ظاهر می شوند. ممکن است غدد لنفاوی نزدیک این زخم ها بزرگ تر و متورم شوند. این زخم ها سه تا شش هفته وجود خواهند داشت و سپس به صورت خود به خودی ناپدید می شوند. این فرایند به این معنا نیست که آنها درمان شده اند. عدم درمان این بیماری ممکن است باعث پیشرفت این بیماری و وارد شدن آن به مرحله دوم شود.

در مرحله دوم بیماری سفلیس که حدود دو هفته تا دو ماه بعد از ظاهر شدن زخم های بدون درد رخ می دهد، ممکن است با بثورات پوستی به صورت لکه های بدون خارش و قرمز رنگ (و یا قرمز مایل به قهوه ای رنگ) مواجه شوید. ممکن است این لکه ها در هر کجای بدن بروز کنند اما اغلب بر روی کف دست ها و کف پاها رخ می دهند. همچنین ممکن است با علائم دیگری نیز مواجه شوید که البته ممکن است این علائم نشانه ی بیماری های دیگری باشند.

این علائم عبارتند از:
سردرد
تب
خستگی
گلو درد
درد عضلانی
ورم غدد لنفاوی
ریزش موی ناحیه ای
از دست دادن اشتها
کاهش وزن
درد در استخوان ها و مفاصل
بیماری مقاربتی: علل، علائم، پیشگیری و درمان سفلیس

پس از مدتی ممکن است علائم ناپدید شوند اما این، نشانه‌ی از بین رفتن سفلیس نبوده و با درمان نشدن آن ممکن است شما وارد مرحله سوم بیماری شوید.

در مرحله سوم (آخر) سفلیس، که ممکن است هر زمانی از یک سال تا چندین دهه بعد از ابتلای شما به سفلیس بروز کنند، مفاصل تحت تاثیر قرار می گیرند که نتیجه آن ورم مفاصل خواهد بود. عفونت همچنین می تواند سایر بخش های خاص بدن از جمله مغز، اعصاب، قلب، چشم، رگ های خونی، استخوان ها و کبد را تحت تاثیر قرار دهد.حدود ۱۵ درصد افرادی که سفلیس آنها تحت درمان قرار نمی گیرد وارد این مرحله از سفلیس می شوند. این حالت ممکن است به سفلیس قلبی عروقی و یا سفلیس عصبی منجر شود.
سفلیس قلبی و عروقی می تواند ۱۰ تا ۳۰ سال بعد از عفونت اولیه بروز کند و باعث ایجاد آسیب به قلب و عروق خونی شود. سفلیس عصبی می تواند در اعصاب رخ دهد و می تواند به مشکلاتی مانند فلج، کوری، روال عقل، مشکلات روانی و یا از دست دادن حس در پاها منجر شوند.

سیفلیس‌ - syphilis

اگر سفلیس درمان نشود می تواند به یک بیماری تهدید کننده ی زندگی تبدیل شود. بسیار مهم است که برای درمان سفلیس، قبل از آنکه پیشرفت کرده و وارد مراحل پیشرفته شود اقدام کنید. حتی اگر هیچ علائمی از بیماری وجود نداشته باشد و شما هیچ مشکلی با آلودگی به این باکتری نداشته باشید، درمان باید انجام شود.

در موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:
اگر با زخم هایی که مشخصات آنها در ابتدای مقاله توضیح داده شد، مواجه شدید.
اگر با کسی که بیماری سفلیس دارد رابطه جنسی داشته اید و یا تحت هر شرایط دیگری در معرض آلودگی به این بیماری قرار گرفته اید.

چه کسانی در معرض این بیماری قرار دارند و چگونه منتقل می‌شود؟
افراد فعال جنسی در معرض این بیماری قرار‌ دارند. این بیماری در اثر تماس مستقیم با زخم‌های سفلیس و یا آمیزش جنسی محافظت نشده منتقل می‌شود. زخم‌های سفلیس اغلب بر روی اندام‌های تناسلی و ناحیه مقعد و گاهی هم در اطراف لب و دهان ظاهر می‌شوند. بنابراین، رابطه‎‌ی جنسی از طریق دهان، مقعد و مهبل راه اصلی انتقال این بیماری از فردی به فرد دیگر است.

سفلیس از این طریق نیز انتقال پیدا می‌کند:

محصولات آلوده مانند انتقال خون در صورتی که فرد اهدا کننده غربال گری نشده باشد.
از طریق جفت به نوزادی که هنوز متولد نشده است.
اگر زن حامله مبتلا به این بیماری باشد نتیجه‌ی آن برای فرزندش به مرحله‌ی حاملگی و بیماری و چگونگی درمان بستگی دارد.
مرد و زن به طور مساوی در خطر ابتلا به سفلیس قرار دارند. اوج بروز این بیماری بین سنین ۱۵ تا ۳۴ سال قرار دارد. در صورتی که این بیماری تحت درمان قرار نگیرد اختلال روانی ، ناتوانی درحرکت برخی از قسمتهای بدن از عوارض بیماری سفلیس می باشد.

سفلیس مادرزادی
برای جلوگیری از سفلیس مادرزادی تا ۱۶ هفته قبل از حاملگی می‌توان آن را درمان کرد.
اگر سفلیس اولیه مادر درمان نشود جنین در بیشترین خطر ابتلا قرار دارد.
احتمال سقط جنین یا مرده زایی وجود دارد.
در اولین هفته‌های زندگی اثرات سفلیس ثانویه مانند تاول، دانه‌های برجسته، لکه های مخاطی و زگیل لاتیوم (بسیار مسری) بروز می‌کنند.
با صدای بلند نفس کشیدن، استخوان ملتهب، کبد و غدد لنفاوی متورم شایع هستند.
تغییرات خونی مانند: کم خونی، کاهش پلاکت‌های خون و افزایش سلول‌های سفید را شامل می‌شود.
سفلیس مادر زادی اغلب بر روی چشم‌ها، گوش‌ها مفاصل و سیستم عصبی مرکزی تاثیر می‌گذارد.
نشانه‌های مشخصه ی آن، هاچینسون دندان، خمیده شدن استخوان‌های ساق پا و نشانه‌های ظاهر شده در صورت است.


تست آزمایشگاهی برای تشخیص سفلیس
سفلیس در اولین مراحل ابتلا قابل تشخیص است. این کار را می‌توان با آزمایش میکروسکوپی یک بافت بر روی زمینه‌‌ی تیره که از زخم اولیه سفلیس یا زگیل لاتیوم گرفته شده انجام داد.

برای تشخیص آزمایش خون شناسی نیز ضروری است. اگر از زمان ابتلا ۵ تا ۶ هفته گذشته باشد نتیجه ی آزمایش خون شناسی مثبت است. در برخی از موارد، برای تایید سفلیس اعصاب آزمایش مایع مغزی نخاعی هم امکان پذیر است.

ممکن است به آزمایش‌های دیگری مانند اشعه ایکس، آزمایش اکو، عصب‌ها و چشم نیاز باشد.

بیماری زخم آلت تناسلی مانند سفلیس و زخم آتشک احتمال ابتلا به ایدز را افزایش می دهند بنابراین آزمایش HIV هم باید در کنار آزمایش‌های دیگر گرفته شود.

 

روش درمان سفلیس چیست؟
تزریق پنی سیلین راه اصلی درمان تمام مراحل سفلیس است. آنتی بیوتیک‌های دیگر قابل اعتماد نیستند اما ممکن است برای آنهایی که به پنی سیلین حساسیت دارند از تتراسایکلین، اریترومایسین یا سفالوسپورین استفاده شود. خانم‌های باردار را که به پنی سیلین حساسیت دارند باید بی حس کرد و سپس آنها را با پنی سیلین درمان کنیم. احتمال عدم موفقیت درمان در هر مرحله‌ی این بیماری وجود دارد. بنابراین، پیگیری و انجام آزمایش‌های مکرر خون شناسی به مدت یک تا دو سال ضروری است. در برخی از کشورها بیماران سفلیس را برای تمام عمر به همراه خود دارند. سفلیس بدون علامت را باید درمان کرد تا جلوی عوارض بعدی آن گرفته شود (سفلیس سوم). آنهایی مبتلا به سفلیس سوم هستند واکنش‌های متفاوتی نسبت به درمان نشان می‌دهند بویژه اگر از ابتلای شخص به این بیماری مدت زیادی گذشته باشد.

تا زمان تکمیل درمان و رفع تمامی زخم‌های سفلیس فرد ملزم است تا از داشتن روابط جنسی خودداری کند.

 

آیا بیماری سفلیس قابل پیشگیری است؟
واکسن خاصی برای بیماری سفلیس وجود ندارد.

 احتمال ابتلا به سفلیس به دفعات وجود دارد. پادتن و روش درمان قبلی برای فردی که مجددا مبتلا شده کارساز نیست. درمان زود هنگام سفلیس بسیار موثر است و از عوارض بعدی جلوگیری میکند. درمان بیماری در مراحل پیشرفته آثار برگشت ناپذیری مانند اختلالات بینایی و عصبی به جا می‌گذارد.

اگر فکر می‌کنید به این بیماری مبتلا هستید روابط جنسی خود را متوقف و به دکتر مراجعه کنید. اگر با کسی رابطه‌ی جنسی داشته اید به او هم اطلاع دهید تا معاینه و در صورت ابتلا به درستی درمان شود.

راه‌های دیگر پیشگیری از انتشار بیماری سفلیس عبارتند از:

محدود کردن تعداد شرکای جنسی
استفاده از کاندوم
اگر فکر می‌کنید تماس جنسی پرخطری داشته‌اید مرتب آزمایش خون بدهید.