رایجترین روش های درمان ناباروری

اینکه با گذشت زمان و کسب آرامش یا استراحت بیشتر مشکل ناباروری حل خواهد شد در واقع افسانه‌ای بیش نیست. این مشکلی پزشکی است و باید درمان صورت گیرد.

در سراسر جهان بیش از سه میلیون کودک متولد می‌شوند که از طریق لقاح آزمایشگاهی به دنیا می‌آیند. شیوه‌های دیگر باروری نیز به همین نسبت موفقیت‌آمیز هستند. حداقل نیمی از زوج‌ها معمولاً به دنبال این هستند که بچه‌دار شوند.

علائم را در نظر بگیرید
بیشتر زوج‌ها پس از یک سال تلاش برای بچه‌دار شدن معمولاً به پزشک مراجعه می‌کنند. اگر شما خانمی با بیش از 35 سال سن هستید و دوره قاعدگی نامنظمی را تجربه می‌کنید و شش ماه برای بارداری تلاش کرده‌اید لازم است هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید و همسرتان نیز به همین شکل باید مراجعه‌ای به پزشک داشته باشد.

مشکلات رایج در آقایان
برخی از مشکلات مردان در ناباروری عبارت‌اند از:
* تعداد کم اسپرم‌ها
* حرکت ضعیف اسپرم‌ها
* اسپرم‌هایی با شکل غیرطبیعی
* کانال‌های اسپرم مسدود شده

مشکلات رایج در بانوان
* تخمدان‌هایی که تخمک‌ها را به صورت طبیعی آزاد نمی‌کنند
* بسته بودن لوله‌های فالوپ
* مشکلاتی در رحم یا گردن رحم

 

زمان و پیگیری
گاهی اوقات، زمان‌بندی تنها مشکل در باردارشدن است. توصیه می‌شود برای اینکه بدانید چه زمانی برای بارداری مناسب‌تر است از جدول‌های زمانی تخمک گذاری استفاده کنید، تا در زمان مناسب رابطه‌ی جنسی داشته باشید. این زمان بهترین وقت برای آزاد شدن تخمک است. این تست را شاید لازم باشد که چندین روز تکرار کنید.

مشکلات تخمک گذاری
اگر تخمک گذاری انجام نشود، نیاز به کمک پزشکی است. یکی از داروهای معمولی که تجویز می‌شود کلومیفن است. حدود نیمی از زنانی که باردار می‌شوند از این دارو در طی سه دوره استفاده کرده‌اند. آگاه باشید که در صورت مصرف این دارو احتمال بارداری دوقلو یا بیشتر در شما افزایش می‌یابد؛ زیرا این دارو باعث می‌شود که شما بیش از یک تخمک آزاد کنید.

هورمون‌های تزریقی
اگر پس از مصرف کلومیفن برای مدت زمان سه تا شش ماه، باردار نشدید، پزشک شما احتمالاً مصرف هورمون‌های تزریقی را برای کمک به فرایند تخمک گذاری پیشنهاد خواهد داد. طیف وسیعی از هورمون‌ها هستند که می‌توانید از میان آن‌ها برگزینید و مطمئن باشید که همگی خوب عمل می‌کنند. حدود نیمی از زنانی که با این داروها تخمک گذاری کرده‌اند باردار شده‌اند. این داروها نیز احتمال دوقلو یا چندقلوزایی را افزایش می‌دهند.

 

جراحی برای لوله‌های فالوپ بسته
گاهی اوقات، جراحت‌ها مانع می‌شود تا تخمک‌ها از میان لوله‌های فالوپ پایین بیایند. این شرایط زمانی پیش می‌آید که فرد در وضعیتی به نام آندومتریوز یا تخمدان پلی کیستیک قرار داشته باشد یا اگر عفونتی در ناحیه لگن وجود داشته باشد و یا جراحی در این منطقه انجام شده باشد. پزشکان در این شرایط سعی در برطرف کردن این مشکلات دارند تا احتمال بارداری را افزایش دهند.

 

تلقیح داخل رحمی (Intrauterine Insemination= IUI)
تلقیح داخل رحمی، شیوه درمانی رایج برای حل مشکلات باروری محسوب می‌شود. پزشکان اسپرم را در هنگام تخمک گذاری در رحم قرار می‌دهند. در این زمان ممکن است لازم باشد از دارو هم برای کمک به تخمک گذاری استفاده کنید. این شیوه، ارزان‌تر و ساده‌تر از شیوه‌ی لقاح آزمایشگاهی (IVF =in vitro fertilization) است اما به همان نسبت درصد بارداری در این شیوه بسیار کمتر است.

 

شیوه‌ی لقاح آزمایشگاهی (IVF =in vitro fertilization)
از این روش زمانی استفاده می‌شود که سایر روش‌های درمانی ناباروری به نتیجه لازم نرسیده باشد. در این شیوه مستقیماً تخمک و اسپرم با هم در آزمایشگاه ترکیب می‌شوند. پزشکان جنین کوچک را در رحم مادر می‌کارند. شیوه لقاح آزمایشگاهی ممکن است گران باشد.

 

شیوه ICSI
پزشکان متخصص در این روش، مستقیماً اسپرم را در تخمک تزریق می‌کنند. این تکنیک را تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسم می‌نامند و زمانی توصیه می‌شود که تعداد اسپرم‌ها بسیار اندک بوده یا اسپرم‌ها حرکتی نداشته باشند. زمانی که تخمک بارور شد آن را به رحم زن به شیوه لقاح آزمایشگاهی منتقل می‌کنند.

 

لقاح آزمایشگاهی با تخمک اهدایی
اگر شما بانویی هستید که سنتان به چهل سال رسیده است، در واقع کیفیت تخمک‌های شما کاهش یافته یا شیوه‌های دیگر کارساز نبوده است؛ ممکن است این شیوه مؤثر واقع شود. در این روش، تخمک اهدایی از سوی زن دیگری است که در آزمایشگاه با اسپرم ترکیب می‌شود. طبیعی است که فرزند به وجود آمده از نظر بیولوژیکی با همسر شما رابطه دارد و با شما نسبت بیولوژیکی نخواهد داشت. به همین ترتیب اسپرم اهدایی نیز وجود دارد که باید در مورد این مسائل حتما به احکام شرعی آن‌ها توجه ویژه داشت.

 

میزان ریسک روش لقاح آزمایشگاهی
برای افزایش درصد موفقیت در باروری، پزشکان معمولاً دو تا چهار جنین لقاح یافته را هم‌زمان به رحم منتقل می‌کنند. این حالت بدین معناست که ممکن است همزمان باردار دوقلو یا سه قلو یا چهارقلو شوید که ریسک سقط، کم خونی، افزایش فشارخون، و سایر مشکلات افزایش می‌یابد. همچنین ممکن است احتمال زایمان زودرس بیشتر شود. بهتر است در این زمینه با پزشکتان مشورت کنید.

 

لقاح آزمایشگاهی با انتقال بلاستوسیست
در شیوه لقاح آزمایشگاهی استاندارد، پزشک رویان‌ها را در مرحله دو تا هشت سلولی به رحم منتقل می‌کنند. اما در طی این فرآیند، رویان‌ها ابتدا به مدت پنج روز رشد می‌کنند. پزشکان در این مرحله به آن‌ها بلاستوسیست می‌گویند و معمولاً یک یا دو تا از رویان‌های سالم به رحم انتقال داده می‌شود. به این شکل احتمال چندقلوزایی کاهش یافته و درصد موفقیت بیشتر می‌شود.

 

اهداء رویان
اگر شیوه لقاح آزمایشگاهی جواب ندهد یا بخواهید از شیوه‌ای ارزان‌تر بهره بگیرید، می‌توانید از اهداء رویان استفاده کنید. این انتقال کم‌هزینه‌تر است؛ اما لازم است در نظر بگیرید که نوزاد شما از نظر بیولوژیکی نسبتی با شما و همسرتان نخواهد داشت.

 

رحم اجاره‌ای
اگر این شیوه را انتخاب کنید در واقع تخمک شما و اسپرم همسرتان را به شیوه آزمایشگاهی ترکیب کرده و در رحم زن دیگری جایگزین می‌کنند. از نظر بیولوژیکی جنین، فرزند شما خواهد بود اما زن دیگری او را به دنیا خواهد آورد.